Dağınık Dolap

Uzun metinler yazmak isterdim sayfalar dolusu yazmak.Her şeyden bahsetmek isterdim.Aştan hayattan eşten dosttan işten...ama yazamıyorum kalemimde düşüncelerim gibi kesik kesik bölük pörçük.Daldan dala atlıyorum düşünürken de böyle yaşarken de.. Düşünürken çocuğun bezini ne zaman değiştirdim diyorum birden kpds'ye hazırlanmam lazım daha başlamadım diyorum.Hayatımda böyle çamaşır asmam lazım kitap okumak istiyorum çocukla oynamak yemek yapmak çöpleri dışarı koymak ....akşam olduğunda bakıyorum ki çok iş yapmışım hiçbir şey yapmamışım konuşacak konumda yok bu yüzden ne yaptın günün nasıl geçti diyorlar aynı diyorum hiçbir şey yapmadım aynı bütün günleri birbirinin aynısı.Akşam yatağa yatıyorum kafamın için bomboş fiziksel olarak yorgun zihinsel olarak boş.Böyle hayat geçer mi bilmiyorum. Hayatım dağınık dolaplar gibi.Bir açıyorum dolabın kapısını hop herşey üzerime yıkılıyor hiçbir şey al(a)madan öylece kapatıyorum.Çocuk büyüyünce geçer diyorlar bekliyorum kozamdan çıkmayı o günün gelmesini sabırla....